Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Και να θυμάσαι
Λουσμένη άνοιξη
Έχεις σπουδαία χρώματα
Πράσινο γαλάζιο
Το κόκκινο της φωτιάς.

Αν φύγεις
Χαλάει η ζωγραφιά του κόσμου.
Φεύγουν τα όμορφα
Τα γεμάτα χυμούς
Μένουν τα σκοτεινά
Του μαύρου και του γκρίζου.
                
Επιλήσμων παλαιόθεν
και αντιγραφέας εξ ιδίων
                           
Κοσμάς Ηλιάδης



Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Ποια θάλασσα
να αντιπαλέψει
το βάθος των ματιών σου;

Ποια αυγουστιάτικα φεγγάρια
τρελαίνονται στη μουσική σου;

Τιρκουάζ
και χάνομαι
στο πέλαγος
ο ευτυχής.

Επιλήσμων  παλαιόθεν
και αντιγραφέας εξ ιδίων


Κοσμάς Ηλιάδης

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017


Μεσήλικας Κρητικός
κατασκευάζει και πουλάει
πουλιά από πηλό.

Καταφτάνει ο π.π.π.
πρώτος περίεργος πελάτης.

-          Τι  πλεις; (Τι πουλάς;)
-          Πλω πλι. (πουλώ πουλί.)
-          Δεν πλεις πλι (δεν πουλάς πουλί)
πλεις  πλο. (πουλάς πηλό.)
-          Δεν πλω πλο (δεν πουλάω πηλό)
πλω πλι πο  πλο. (πουλάω πουλί από πηλό.)
                                


Επιλήσμων παλαιόθεν
και αντιγραφέας ομοίως
από <<ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ>>


Κοσμάς Ηλιάδης 

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017


Μην πίνεις
όλο το ντελβέ.

Στο κατακάθι
της πίκρας
ενεδρεύει
κάποια ελπίδα.

Επιλήσμων παλαιόθεν
και αντιγραφέας εξ ιδίων

Κοσμάς Ηλιάδης


Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

 Ξοδευεις και ξοδεύεσαι, Αφροδίτη. Δεν ξέρω, ποιοι θεοί σε αθωώνουν. Ξέρω, πως η ομορφιά σου τα επιτρέπει.


Επιλήσμων παλαιόθεν
και αντιγραφέας εξ ιδίων


Κοσμάς Ηλιάδης 

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

ΠΑΡΕ – ΔΩΣΕ

Ήταν αγανακτισμένος, με φορτία πολλών μποφόρ. Είχε δανείσει στον εξάδελφο του ένα σημαντικό ποσό. Τον είχε στη δούλεψη του. Έπαιρνε το μισθό του κανονικά, στην κτηνοτροφική μονάδα που εργαζόταν, αλλά το χρέος του, αντί να μειώνεται, αυξανόταν. Nα μια μπροστάντζα να πληρώσει την κάρτα, να για το νοίκι, το ρεύμα, πάντα αντί να λιγόστευε το χρέος, έπαιρνε την ανηφόρα. Είπε λοιπόν στον φίλο του τον πόνο του:

- Κοίταξε και εγώ είμαι χρεωμένος, προσπαθώ να ισορροπήσω τα πράγματα. Κάποιοι όμως σου δίνουν δέκα, προσπαθούν να σε πείσουν πως σου έδωσαν εκατόν δέκα. Το λένε με τέτοια πειστικότητα, που στο τέλος μπορεί και οι ίδιοι να το πιστεύουν. Άρα, είσαι υποχρεωμένος για εκατόν δέκα. Κάποιοι είναι από το χωριό του πάρε, κάποιοι άλλοι σαν κι εμένα είναι από το χωριό του δώσε. Ο ακροατής αντέδρασε λέγοντας:
- Κοίταξε φίλε, εγώ είμαι από το χωριό του πάρε – δώσε.

Επιλήσμων παλαιόθεν
και αντιγραφέας εξ ιδίων


Κοσμάς Ηλιάδης 

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

ΣΥΝΤΑΓΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Νο2

Υπάρχει και άλλος τρόπος, να μη σε φάει το μαύρο σκοτάδι της αφάνειας. Κλέβεις ένα ωραίο φιλέτο, από πού δεν θα σου πω εγώ. Κάνε και συ κάτι, ψάξε. Εσύ, το παραλλάζεις, το περιποιείσαι, του βάζεις αλατάκι, λεμόνι, σάλτσα, ναι η σάλτσα είναι απαραίτητη. Βάζεις φαρδιά πλατιά την υπογραφή σου. Θα έχεις κάποια ψιλοαγωνία, εννοείται. Να διαλέξεις  ο δημιουργός να είναι πεθαμένος, ξένος το προτιμότερο, να μην υπάρχουν κληρονόμοι, ή αν υπάρχουν, να μην ενδιαφέρονται τόσο φανατικά για το πνευματικό κληροδότημα, αλλά μόνο για το υλικό. Μην ξεχνά πως ο Μ. Χατζηδάκης είπε: «Οι σπουδαίοι καλλιτέχνες κλέβουν, οι άλλοι απλώς αντιγράφουν.» Για να στεριώσω το κουράγιο σου, παραθέτω την εύστοχη παρατήρησή του. «Δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη.»

Τι να σου ευχηθώ; Να δρέπεις τους καρπούς της  επιτυχίας σου.

Επιλήσμων παλαιόθεν
και αντιγραφέας εξ ιδίων


Κοσμάς Ηλιάδης