Καλημέρα.

Σ’ αφήνω τώρα, κλείνω, γεια. Ετοιμάζουν καγκελόφραχτους ιππότες. Με αυτούς θα ακούνε πατριωτικούς παιάνες και θα γαληνεύει η ψυχή τους, των έμπορων ανθρώπινης σάρκας. Μηχανές που ξερνάνε θάνατο και καταπίνουν πίσσα.

Με κυνηγάει το απόσπασμα. Οι εξωγήινοι είναι ήδη εδώ. Τα βαμπίρ, λένε πως ήρθαν, να μας πιουν το αίμα. Θα μας κομματιάσουν πρώτα, μετά θα μας ανατάξουν, όσους από μας απομείνουν, τελικά…

Ένας … περιστρέφεται γύρω από το κεφάλι μου. Λες να είναι, από την καλοπέραση, από την ανία μου; Από την υποχρεωτικά εξαντλητική δίαιτα; Ή μήπως βλέπω αστεράκια; 

Επιλήσμων εκ παλαιόθεν

και αντιγραφέας εξ ιδίων

Κοσμάς Ηλιάδης 

Καλημέρα

Ξόδεψα

πολλή ζωή

να σ’ έχω.

Πόσες ζωές

να αναλώσω

για να σε

ξεχάσω;

Να γλιτώσω

την ψυχή μου

από τη θύμησή σου;

Βρέχει σιωπές

για κάποιους νύχτα

που να κρυφτώ

να μη σε βλέπω

να μη σ’ ακούω

να μη σε σκέφτομαι.

Να μην υπάρχω.

Επιλήσμων εκ παλαιόθεν

και αντιγραφέας εξ ιδίων

Κοσμάς Ηλιάδης

Καλημέρα.

Ε ρε τι σου κάνει  μια οξεία, σε λάθος συλλαβή.  Είπα, αμήν και πότε; Είπε,  αμήν  και ποτέ!

Δεν μπορούμε να ζούμε με τις πληγές των άλλων. Ας φροντίσουμε τις δικές μας.

Απέχω εν πολλοίς. Σκέφτομαι. Μετά λέω: Άμα περιμένεις να διακριβώσεις ή να επιβεβαιώσεις την ύπαρξή σου,  μέσω  του φατσοβιβλίου, την έβαψες.

Επιλήσμων εκ παλαιόθεν

και αντιγραφέας εξ ιδίων

Κοσμάς Ηλιάδης

Καλημέρα.

Αρχίζουν τα οργώματα
ακολουθεί η σπορά
με άει και με μαλώματα;
Α, μπα! Τα ζώα μου αργά.

Άροτρο υνί
γυμνή γυνή
και ο σπορέας;
Πολέμαρχος Κορέας.

Επιλήσμων εκ παλαιόθεν

Καλημέρα.

Μην ανησυχείς με τον καιρό
μην ψάχνεις το χρόνο

εκείνος ξέρει

εκείνος σε ξέρει
όπου και να πας θα σε βρει.

Επιλήσμων εκ παλαιόθεν

και αντιγραφέας εξ ιδίων

Καλημέρα. Χρόνια πολλά. Καλή Χρονιά.

ΦΙΛΙ ΚΑΙ ΜΕΝΤΑ

Έρχεσαι

με την ατημέλεια των χειλιών σου

να σφάζουν μαύρους δαίμονες

άγουρα ρόδα τα μάτια σου

τι να είδαν τάχα μέσα στο ταξίδι

εκεί στον όμορφο κόσμο του Μορφέα

ποια  δάση απάτητα σφιχτοπλεγμένα

πυρπολούσε το σώμα σου

με αδαμάντινες φλόγες

ποιες ωδίνες ελευθέρωναν

σε ποιες γέφυρες των στεναγμών

ταξίδευες;

Που να ξέρω ο ευτυχής

τώρα που σε έχω

σβήσε τη φλόγα μου

 σαράντα πυρετό

έχουν τα μάτια μου

όταν σε βλέπουν

βυθίζομαι και ταξιδεύω

στους Ουρανούς.

Εσύ φιλεύσπλαχνη

ιέρεια μα και θεά συνάμα

με συνεφέρνεις γήινα

με φλόγα και δυόσμο

φιλί και μέντα

μέλι και νέκταρ.

Επιλήσμων εκ παλαιόθεν

και αντιγραφέας εξ ιδίων

Κοσμάς Ηλιάδης

Καλημέρα, καλή εβδομάδα. Η μισή από εδώ (λίγο περισσότερο) η μισή (λίγο λιγότερο) από την άλλη.

                

Η αρμαθιά

των απραγματοποίητων οραμάτων

συνιστά

την αδικαίωτη  πραγματικότητα.

Χάνεις χάνεσαι

στη χοάνη του χρόνου.

Στο χάος των  στιγμών

λησμονιέσαι.

Με αστραφτερά σπαθιά

ανοίγει δρόμους

η λησμοσύνη

εσύ αργός καημός

τι να προλάβεις.

Επιλήσμων εκ παλαιόθεν

και αντιγραφέας εξ ιδίων

Κοσμάς Ηλιάδης